impūnis — Lewis & Short
impūnis (inp-), e, adj.2. in-poena,
I without punishment, unpunished (in the adj. very rare, and perh. only post-class.; but in the adv. freq. and class.).
I Adj.:
impunem me fore,App. M. 3, p. 132, 6:
mulier impunis rediit,Sol. 27 med. (dub.; Mommsen immunis).— Hence,
II Adv.: impūne (archaic orthog. impoene, Cato ap. Fronto, Ep. ad Anton. Aug. 1, 2 fin. Mai.), without punishment, without fear of punishment, safely, with impunity: ita inductum est male facere impoene, bene facere non impoene licere, Cato, l. l.: aliquid facere, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 100 Vahl.):
optimum est facere (injuriam), impune si possis,Cic. Rep. 3, 14;
id Sextilius factum negabat, poterat autem impune,id. Fin. 2, 17, 55:
aliquem occidere,id. Leg. 1, 15, 42:
cum multos libros surripuisset nec se impune laturum putaret, aufugit,escape unpunished, id. Fam. 13, 77, 3; so id. Att. 1, 16, 13; cf.:
non impune tamen scelus hoc sinit esse Lyaeus,Ov. M. 11, 67:
si amanti inpune facere quod lubeat licet,Plaut. Aul. 4, 10, 21:
siquidem istuc impune habueris,Ter. Eun. 5, 7, 18; 5, 2, 13; cf.:
neque tantum maleficium impune habendum,be left unpunished, Tac. A. 3, 70:
majorum nostrorum labore factum est, ut impune in otio esse possemus,with safety, Cic. Agr. 2, 4, 9; id. de Or. 3, 47, 182:
mercator ter et quater Anno revisens aequor Atlanticum Impune,Hor. C. 1, 31, 15:
(capellae) Impune per nemus quaerunt thyma,id. ib. 1, 17, 5; Verg. G. 2, 32; Plin. 18, 14, 36, § 135:
facta arguebantur, dicta impune erant,Tac. A. 1, 72; 12, 54 Draeger:
recitare,without retaliation, Juv. 1, 3 sq.—Comp.:
crederem mihi impunius licere,Ter. Heaut. 3, 2, 49:
libertate usus est, quo impunius dicax esset,Cic. Quint. 3, 11; id. Deiot. 6, 18:
in metu et periculo cum creduntur facilius, tum finguntur impunius,id. Div. 2, 27, 58. — Sup.:
impunissime Tibi quidem hercle vendere hasce aedes licet,Plaut. Poen. 1, 3, 2.