1. incĭdo — Lewis & Short
incĭdo, cĭdi, cāsum, 3 (
in foveam,Cic. Phil. 4, 5, 12:
ex spelunca saxum in crura ejus incidit,id. Fat. 3, 6:
e nubi in nubem vis incidit ardens fulminis,Lucr. 6, 145; cf. id. 296:
in segetem flamma,falls, Verg. A. 2, 305:
pestilentia in urbem,Liv. 27, 23 fin.:
ut incideret luna tum in eam metam, quae esset umbra terrae, etc.,entered, Cic. Rep. 1, 14, 22:
in oculos,Plin. 20, 17, 73, § 187:
incidentibus vobis in vallum portasque,Liv. 27, 13, 2:
in laqueos,Juv. 10, 314.—
incidit ictus Ingens ad terram duplicato poplite Turnus,Verg. A. 12, 926:
(turris) super agmina late incidit,id. ib. 2, 467.—
incidere portis,to rush into, Liv. 5, 11, 14; 5, 26, 8:
lymphis putealibus,Lucr. 6, 1174:
caput incidit arae,Ov. M. 5, 104: Sagunti ruinae nostris capitibus incident, Liv. 21, 10, 10:
ultimis Romanis,id. 28, 13, 9:
jacenti,Stat. Th. 5, 233:
hi duo amnes confluentes incidunt Oriundi flumini,empty, fall into, Liv. 44, 31, 4:
modo serius incidis (sol) undis,sink, Ov. M. 4, 198.—
illa (hasta) volans, umeri surgunt qua tegmina summa, incidit,Verg. A. 10, 477: incidit Adriaci spatium admirabile rhombi, i. e. into the fisherman's net, Juv. 4, 39. —
in aliquem incurrere atque incidere,Cic. Planc. 7, 17:
cum hic in me incidit,id. ib. 41, 99:
C. Valerius Procillus, cum in fuga catenis vinctus traheretur, in ipsum Caesarem incidit,Caes. B. G. 1, 53, 5:
in insidias,Cic. Fam. 7, 3, 3; cf.:
in quos (milites), si qui ex acie fugerint, de improviso incidant,id. Rosc. Am. 52, 151:
in manus alicujus,id. Clu. 7, 21:
in vituperatores,id. Fam. 7, 3, 6; 6, 1, 25.—
inter catervas armatorum,Liv. 25, 39.—
qui (oculi) quocumque inciderunt,Cic. Mil. 1, 1; Plin. Ep. 5, 6, 13; Quint. 11, 3, 50:
sane homini praeter opinionem improviso incidi,Cic. Verr. 2, 2, 74, § 182:
incidit huic Appennicolae bellator filius Anni,Verg. A. 11, 699.—
bene quod meas potissimum manus incidisti,App. M. 6, p. 176, 24; id. ib. p. 179, 4:
fatales laqueos,Vulc. Gall. Avid. Caes. 2, § 2.—
postquam acrius ultimis incidebat Romanus,id. 28, 13, 9.
in morbum,Cic. Fam. 13, 29, 4: in febriculam, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21 fin.:
in miserias,id. Phil. 2, 10, 24; cf.:
qui inciderant (sc. in morbum) haud facile septimum diem superabant,Liv. 41, 21, 5:
ut si in hujusmodi amicitias ignari casu aliquo inciderint,Cic. Lael. 12, 42:
quodsi quis etiam a culpa vacuus in amicitiam ejus inciderat,Sall. C. 14, 4:
in honoris contentionem,Cic. Lael. 10, 34:
in imperiorum, honorum, gloriae cupiditatem,id. Off. 1, 8, 26:
in furorem et insaniam,Cic. Pis. 20, 46. —
caecitatem, Ambros. de Tobia, 2: iram,Lact. Plac. Narr. Fab. 1, 10:
amorem,id. ib. 14, 1.—
eo anno pestilentia gravis incidit in urbem agrosque,Liv. 27, 23, 6:
tantus terror incidit ejus exercitui,fell upon, Caes. B. C. 3, 13, 2; cf.:
ut nihil incidisset postea civitati mali, quod, etc.,happened, Cic. de Or. 1, 7, 26.—
non consulto, sed casu in eorum mentionem incidi,Cic. Div. in Caecil. 15, 50; id. Lael. 1, 3; cf.:
fortuito in sermonem alicujus incidere,id. de Or. 1, 24, 111:
in eum sermonem incidere, qui, etc.,id. Lael. 1, 2:
in varios sermones,id. Att. 16, 2, 4:
cum in eam memoriam et recordationem nuper ex sermone quodam incidissemus,id. Brut. 2, 9:
iterum in mentionem incidimus viri,Tac. H. 4, 5; Plin. Ep. 9, 33, 1.—
sapiens appeteret aliquid, quodcumque in mentem incideret et quodcumque tamquam occurreret,come into his mind, Cic. Fin. 4, 16, 43; cf. Ter. Phorm. 1, 3, 5; id. Heaut. 3, 1, 75:
redeunti, ex ipsa re mihi incidit suspicio,id. And. 2, 2, 22; 3, 2, 21:
tanta nunc suspicio de me incidit,id. Ad. 4, 4, 5:
dicam, verum, ut aliud ex alio incidit,id. Heaut. 3, 3, 37:
nihil te effugiet atque omne. quod erit in re occurret atque incidet,Cic. de Or. 2, 34, 147:
potantibus his apud Sex. Tarquinium incidit de uxoribus mentio,Liv. 1, 57, 6.—
quod in id rei publicae tempus non incideris, sed veneris — judicio enim tuo, non casu in ipsum discrimen rerum contulisti tribunatum tuum—profecto vides, quanta vis, etc.,Cic. Fam. 2, 7, 2:
quorum aetas in eorum tempora, quos nominavi, incidit,Cic. Or. 12, 39; cf. id. Fam. 5, 15, 3:
quoniam in eadem rei publicae tempora incidimus,id. ib. 5, 8, 3 fin.:
facies me in quem diem Romana incidant mysteria certiorem,id. Att. 6, 1, 26:
cum in Kalendas Januarias Compitaliorum dies incidisset,id. Pis. 4, 8:
quae (bella) in ejus aetatem gravissima inciderunt,Quint. 12, 11, 16: in eum annum quo erat Hortensius consul futurus, incidere, to fall into, i. e. to extend the case until, etc., id. 6, 5, 4; cf.:
quintus annus cum in te praetorem incidisset,Cic. Verr. 2, 2, 56, § 139.—
ut menses ... autumnale tempus inciderent,Sol. 1, § 44.—
et in nostra civitate et in ceteris, multis fortissimis atque optimis viris injustis judiciis tales casus incidisse,Cic. Fam. 5, 17, 3:
si quid tibi durius inciderit,Prop. 1, 15, 28; cf.: si casus inciderit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6:
incidunt saepe tempora cum, etc.,id. Off. 1, 10, 31:
eorum ipsorum, quae honesta sunt, potest incidere saepe contentio et comparatio,id. ib. 1, 43, 152:
potest incidere quaestio,Quint. 7, 1, 19:
verbum si quod minus usitatum incidat,id. 2, 5, 4:
in magnis quoque auctoribus incidunt aliqua vitiosa,id. 10, 2, 15; 11, 1, 70; Cels. 5, 27, 3: ea accidisse non quia haec facta sunt, arbitror;
verum haec ideo facta, quia incasura erant illa,Plin. 2, 27, 27, § 97:
si quando ita incidat,Quint. 2, 5, 5; cf.:
forte ita incidit, ut, etc.,Liv. 26, 23, 2:
forte ita inciderat, ne, etc.,id. 1, 46, 5.—
ne ipse incidat in Diodorum, etc.,Cic. Fat. 8, 15.—
sic existumes non me fortuito ad tuam amplitudinem meis officiis amplectendam incidisse, etc.,Cic. Fam. 5, 8, 3.— Hence in part. pres.: incĭdentĭa, subst., occurrences, events, Amm. 14, 5, 4; 22, 9, 2 al.