incŏlātus — Lewis & Short
incŏlātus, ūs, m.2. incolo,
I a resid?*!ing, a dwelling in a place (post-class.), Dig. 50, 1, 34; Cod. Th. 12, 1, 5; 12 al.; Inscr. Orell. 3725.—
II Transf.:
per incolatum Spiritus Sancti,Tert. Res. Carn. 26.