in-crĕpo — Lewis & Short
in-crĕpo, ŭi, ĭtum (increpavi,
Plaut. Most. 3, 2, 63; Vulg. Psa. 9, 6; Suet. Tib. 52:increpatus,Just. 11, 4, 5; Prud. 7, 195; Liv. 24, 17, 7 Cod.), 1, v. n. and a., to make a noise, sound, resound, to rush, rustle, patter, rattle, whiz (class.).
simul ut discus increpuit,Cic. de Or. 2, 5, 21:
corvorum increpuit densis exercitus alis,Verg. G. 1, 382.—
increpui hibernum et fluctus movi maritumos,Plaut. Rud. prol. 69:
quicquid increpuerit, Catilinam timeri,Cic. Cat. 1, 7, 18:
simul atque increpuit suspicio tumultus,id. Mur. 10, 22:
si quid increparet terroris,Liv. 4, 43, 10:
haec indigna miserandaque auditu cum apud timentes ... increpuissent,id. 6, 37, 1.—
saevas increpat aura minas,Prop. 1, 17, 6: tuba terribilem sonitum. Verg. A. 9, 504.—
cum Juppiter atras increpuit nubes,Ov. M. 12, 52:
increpuit unda latus,id. Tr. 1, 4, 24; cf.:
vincor ut credam miser Sabella pectus increpare carmina,disturb, confuse, Hor. Epod. 17, 28.—
timeo totus, ita me increpuit Juppiter,Plaut. Am. 5, 1, 25.—
numquid increpavit filium?Plaut. Most. 3, 2, 63:
maledictis omnes bonos,Sall. C. 21, 4:
gravibus probris,Liv. 23, 45, 5:
etiam deos verbis ferocioribus,id. 45, 23, 19:
cunctantes arma capere,id. 10, 35, 8:
increpat ultro Cunctantes socios,Verg. A. 10, 830.—With ad and acc.:
dictator ad contionem advocatam increpuit,spoke angrily, Liv. 4, 32, 2.—Absol.:
ultro animos tollit dictis, atque increpat ultro,Verg. A. 9, 127.—
avaritiae singulos,Suet. Cal. 39:
saevitiae populum,id. Galb. 15.—
illis versibus increpant eorum arrogantiam,Cic. Ac. 2, 23, 74:
illius in me perfidiam,id. Q. Fr. 2, 3, 3:
fugam,id. de Or. 2, 48, 199 al.—Hence, incrĕ-pĭtus, a, um, Part.
praefecti navium graviter increpiti,Liv. 23, 26, 4; 24, 17, 7.—
ignaviae,Jul. Val. Res Gest. Alex. M. 1, 17.