1. in-cŭbo — Lewis & Short
in-cŭbo, ŭi, ĭtum, āre (rarely āvi, ātum, in the sense of to brood), 1, v. n. and
hic leno aegrotus incubat in Aesculapii fano,Plaut. Curc. 1, 1, 61: namque incubare satius te fuerat Jovi, against (the statue of) Jupiter, id. ib. 2, 2, 16:
umero incubat hasta,rests, lies upon her shoulder, Ov. M. 6, 593:
ipsi caetris superpositis incubantes flumen tranavere,Liv. 21, 27, 5:
his (utribus) incubantes tranavere amnem,Curt. 7, 21, 18.— Poet.: ferro, to fall upon one's sword, Sen. Hippol. 259.— In part. pres.: incubans, lying near to, bordering upon:
jugum mari,Plin. 6, 17, 20, § 53.—
gallinas incubare fetibus alienigenis patiemur,Col. 8, 5, 10:
ova gallinis incubanda subicere,Plin. 10, 59, 79, § 161:
ova incubita,id. 29, 3, 11, § 45.—
rure incubabo in praefectura mea,Plaut. Cas. 1, 1, 21:
lucos et specus,to inhabit, App. M. 4, p. 150, 15. —
Pregn.: tabernulam littori proximam, vitatis maris fluctibus, incubabant,i. e. entered and lodged, App. M. 7, p. 190.—
purpura atque auro,Sen. Thyest. 909:
pavidusque pinnis anxiae noctis vigil incubabat,on his wings, id. ib. 570 sq.—
indigna fui marito accendisse rogum, incubuisse viro?Luc. 9, 57; 8, 727; cf. id. 2, 27 al.—
qui illi pecuniae, quam condiderat, spe jam atque animo incubaret,Cic. Clu. 26, 72:
auro,Verg. G. 2, 507:
divitiis,id. A. 6, 610:
publicis thesauris,to retain sole possession of, Liv. 6, 15:
opimae praedae,Flor. 2, 10, 2.—
ut inhaerentem atque incubantem Italiae extorqueret Annibalem,Flor. 2, 6, 57:
protervus menti furor,Sen. Hippol. 268:
illi mors gravis incubat,id. Thyest. 401.—
nisi incubavere,Plin. 11, 16, 15, § 45.— Usually with dat.:
leo victor armento incubat,Sen. Thyest. 733:
ponto nox incubat atra,glooms over, darkens, Verg. A. 1, 89:
quamvis ipsis urbis faucibus incubaret,took up a position at, Flor. 1, 10, 2;
but cf.: pigra incubat Caligo terras,Avien. Or. Mar. 236:
caelum quod incubat urbi,Val. Fl. 2, 494.