jam-dūdum — Lewis & Short
jam-dūdum (or separat. jam dū-dum),
I adv., long since, long before, a long time ago.
I In gen.:
dixi ego jamdudum tibi,Plaut. Trin. 4, 2, 78:
jamdudum audivi,id. Merc. 5, 2, 112:
jamdudum, si des, porrexi manum,id. Ps. 4, 7, 49:
jamdudum est intus,id. As. 3, 3, 151; id. Am. 2, 1, 71:
ego jamdudum hic adsum,Ter. Eun. 4, 6, 5:
quem jamdudum et Cotta et Sulpicius exspectat,Cic. de Or. 2, 7, 26:
quod te jamdudum hortor,id. Cat. 1, 5, 12; id. Clu. 23, 63; Ov. H. 16, 13: jamdudum tibi non imprudens adversabar, Plaut. Men. 2, 3, 65:
jamdudum flebam,I had been a long time weeping, Ov. M. 3, 656:
jamdudum vincula pugnat exuere,id. ib. 7, 772; cf. id. ib. 8, 867.—Corresp. with cum:
jamdudum factum'st, quom abisti domo,Plaut. Trin. 4, 3, 3; so id. As. 5, 2, 40.—In tmesi:
quia jam non dudum ante lucem ad Veneris aedem venimus,Plaut. Poen. 1, 2, 105.—
II In partic., i. q. jam modo, this very instant, without delay, forthwith, immediately, directly (poet.):
jamdudum sumite poenas,Verg. A. 2, 103:
ardua jamdudum demittite cornua,Ov. M. 11, 482:
jamdudum dominae more venire jube,id. H. 20, 80; so id. M. 2, 843; 4, 405; 11, 483;
13, 457: candida jamdudum cingantur colla lacertis (i. q. statim),instantly, id. A. A. 2, 457:
in medios ire furores, jamdudum moriture, paras?Luc. 2, 524:
jamdudum incumbere aratris, Dum, sicca tellure, licet,Verg. G. 1, 213.