jējūnĭum — Lewis & Short
jējūnĭum, ii, n.id.,
I a fast-day, fast.
I Lit.:
jejunium Cereri instituere,Liv. 36, 37:
illos longa domant inopi jejunia victu,Ov. M. 1, 312:
solvere,id. ib. 5, 534:
ponere,id. F. 4, 535:
jejunia indicere,Hor. S. 2, 3, 291:
servare,Suet. Aug. 76:
jejunio aegrum vexare,Cels. 3, 18.—
II Transf.
A Hunger:
in vacuis spargit jejunia venis,Ov. M. 8, 820:
jejunia pascere,id. ib. 4, 263:
sedare,id. ib. 15, 83:
placare voracis jejunia ventris,id. ib. 95.—Poet.:
jejunia undae,thirst, Luc. 4, 332.—
B Leanness, poorness:
invalidique patrum referant jejunia nati,Verg. G. 3, 128.—
C Barrenness, unproductiveness:
macram ac tenuem terram jejunio laborare,Col. 3, 12, 3.