justĭtĭum — Lewis & Short
justĭtĭum, ii, n.2. jus-sisto,
justitium per aliquot dies servatum est,Liv. 3, 5:
justitiumque in foro sua sponte coeptum prius quam indictum,id. 9, 7:
prope justitium omnium rerum futurum videbatur,id. 26, 26, 9:
remittere,to put an end to a suspension of legal proceedings, to cause the courts to resume their business, id. 10, 21. —
hos mors (Germanici) adeo incendit, ut, sumpto justitio, deserentur foro,Tac. A. 2, 82:
arcis triste tyrannicae,Prud. Cath. 5, 80; so, in a household, a suspension of business for mourning the dead, Sid. Ep. 2, 8.