lăpĭdo — Lewis & Short
lăpĭdo, āvi, ātum, 1, v. a. and n.lapis,
exercitus imperatorem lapidavit,Flor. 1, 22; Petr. 93:
eum lapidare coeperunt, Auct. B. Hisp. 23: Stephanum,Vulg. Act. 7, 58:
Paulum,id. ib. 14, 18.—
praeteriens aliquis nos lapidabit,Petr. 114, 11.—
quo defunctus est die, lapidata sunt templa,Suet. Calig. 5.—
notantes impotentiam ejus hac dicacitate lapidatam,Macr. S. 2, 7 init.—
quia Veiis de caelo lapidaverat,Liv. 27, 37:
Reate imbri lapidavit,id. 43, 13.—In the pass. form:
quod de caelo lapidatum esset,Liv. 29, 14, 4:
propter crebrius eo anno de caelo lapidatum,id. 29, 10, 4.