1. lăter — Lewis & Short
lăter, ĕris, m.Sanscr. root prath-, widen; prathas, breadth; Gr. platu/s, pla/tos,
nil mirum, vetus est maceria, lateres si veteres ruunt,Plaut. Truc. 2, 2, 49 sqq.:
in latere aut in caemento, ex quibus urbs effecta est,Cic. Div. 2, 47, 98; cf.:
paries crudo latere ac luto constructus,Col. 9, 1, 2:
contabulationem summam lateribus lutoque constraverunt,Caes. B. C. 2, 9:
lateres de terra ducere,to make, Vitr. 2, 3, 1:
lateres coquere,to burn, id. 1, 5:
sepimentum e lateribus coctilibus,burnt bricks, Varr. R. R. 1, 14, 4.—Prov.: laterem lavare, to wash a brick, = pli/nqon plu/nein, i. e. to wash the color out of a brick, to labor in vain, Ter. Phorm. 1, 4, 8; but cf. Lucil. Sat. 9, 19.—