laudātĭo — Lewis & Short
laudātĭo, ōnis, f.laudo,
felicitatem ipsam deorum immortalium judicio tribui laudationis est,id. de Or. 2, 85, 347:
quae quidem laudatio hominis turpissimi mihi ipsi erat paene turpis,id. Pis. 29, 72:
in omnibus laudationibus,Quint. 11, 3, 153.—With object.-gen.:
laudationes eorum, qui sunt ab Homero laudati,Cic. Fin. 2, 35, 116:
legis,Quint. 7, 1, 47:
laudationes modulatae,songs of praise, Suet. Ner. 20.—
lectissimos viros cum legatione ad hoc judicium, et cum gravissima atque ornatissima laudatione miserunt,Cic. Cael. 2, 5; id. Fl. 15, 36; id. Font. 2, 4:
judicialis,Suet. Aug. 56.—
funebris,Cic. Mil. 13, 33; Quint. 3, 7, 2:
est in manibus laudatio, quam cum legimus, etc.,Cic. de Sen. 4, 12:
nonnullae mortuorum laudationes,id. Brut. 16, 61.—With object.-gen.:
matronarum,Liv. 5, 50.