lībrāmentum — Lewis & Short
lībrāmentum, i, n.id.,
plumbi,Liv. 42, 63, 4.—
libramentum aquae,Plin. 31, 6, 31, § 57:
quod libramentum cum exinanitum est, suscitat et elicit fontem, cum repletum, moratur et strangulat, of a spring that alternately rises and falls,Plin. Ep. 4, 30, 10:
inferiore labro demisso ad libramentum modicae aquae receptae in fauces, palpitante ibi lingua ululatus elicitur, of the croaking of frogs,Plin. 11, 37, 65, § 173.—
sub eodem libramento stare,Sen. Q. N. 1, 12, 1: usque ad libramentum summi fornicis, Ael. Gall. ap. Paul. ex Fest. p. 206 Müll.—
ventorum hiemalium et aestivorum,Col. 1, 5, 8—
si recto libramento inter solem terrasque media (luna) successit,Sen. Ben. 5, 6, 4:
libramentum finale,a boundary line, Amm. 15, 4, 4.—
ferrea manus cum injecta prorae esset, gravique libramento plumbi recelleret ad solum,Liv. 24, 34, 10:
arietem admotum nunc saxis ingentibus nunc libramento plumbi gravatum ad terram urguebant,id. 42, 63, 4 Weissenb.:
late cladem intulisset, ni duo milites vincla ac libramenta tormento abscidissent,Tac. H. 3, 23.