1. lĭcĕo — Lewis & Short
lĭcĕo, cŭi, cĭtum, 2, v. n.Sanscr. root rik-, riktas, empty; Gr. lip-, lei/pw, leave; Lat. lic-, linquo, licet, liceor; cf. Germ. leihen, verleihen,
omnia vaenibunt, quiqui licebunt, praesenti pecunia,Plaut. Men. 5, 9, 97:
quanti licuisse tu scribis (hortos),how much they were valued at, Cic. Att. 12, 23, 5:
unius assis Non umquam pretio pluris licuisse,Hor. S. 1, 6, 13. —
percontanti quanti liceret opera effecta, parvum nescio quid dixerat,how much he asked for them, what he held them at, Plin. 35, 10, 36, § 88:
parvo cum pretio diu liceret,Mart. 6, 66, 4.