lintĕum — Lewis & Short
lintĕum, i, n.linum,
linteum cape atque exterge tibi manus,Plaut. Most. 1, 3, 110:
uncto linteo,id. Bacch. 3, 3, 42:
linteum extersui,id. Curc. 4, 4, 22:
merces linteis et vitro delatae,Cic. Rab. Post. 14, 40:
succinctus linteo,Suet. Calig. 26:
sucus linteo colatus,Plin. 25, 13, 103, § 164:
sella, linteisque lorisque,Mart. 2, 57, 6:
lintea componit,Juv. 3, 263.—
Tarquinienses (polliciti sunt) lintea in vela,Liv. 28, 45.—
certum est dare lintea retro,Verg. A. 3, 686:
non tibi sunt integra lintea,Hor. C. 1, 14, 9:
Zephyri veniant in lintea pleni,Ov. Am. 2, 11, 41.—
ut qui quaerere velit, nudus quaerat, linteo cinctus, lancem habens,Gai. Inst. 3, § 192; cf. also licium.—
inscripta lintea,Juv. 8, 168.—