lōrārĭus — Lewis & Short
lōrārĭus, ĭi, m.id.,
I a harness-maker.
I Lit., Inscr. ap. Maff. Mus. Ver. 295, 3 (cf. Inscr. Orell. 4302).—
II Transf., a flogger, chastiser, who scourged slaves with thongs:
qui (magistratus) dicebantur lorarii, et, quos erant jussi, vinciebant, aut verberabant,Gell. 10, 3, 8; Plaut. Capt. 1, 2.