1. magnes — Lewis & Short
magnes, ētis, m., = ma/gnhs, with or without lapis,
(lapis), quem magneta vocant patrio de nomine Grai Magnetum quia sit patriis in finibus ortus,Lucr. 6, 908; cf. Plin. 36, 16, 25, § 126:
lapis,Lucr. 6, 1046; Cic. Div. 1, 39, 86.—Without lapis, Sil. 3, 265.—Hence, adj.: magnētĭcus, a, um, magnetic:
gemma,Claud. de Magnet. 26.