1. mando — Lewis & Short
mando, āvi, ātum, 1, v. a.manusdo,
tibi de nostris rebus nihil sum mandaturus per litteras,Cic. Fam. 3, 5, 1:
praeterea typos tibi mando,id. Att. 1, 10, 3:
si quid velis, huic mandes,Ter. Phorm. 4, 4, 7:
L. Clodio mandasse, quae illum mecum loqui velles,Cic. Fam. 3, 4, 1:
alicui mandare laqueum,to bid go and be hanged, Juv. 10, 57.—With ellipsis of dat.:
tamquam hoc senatus mandasset,Cic. Verr. 2, 4, 39, § 84:
excusationem,Suet. Oth. 6:
haec ego numquam mandavi,Juv. 14, 225.—
Voluseno mandat, ut, etc.,Caes. B. G. 4, 21:
mandat ut exploratores in Suebos mittant,id. ib. 6, 10, 3:
Caesar per litteras Trebonio magnopere mandaverat, ne, etc.,id. B. C. 2, 13.—
huic mandat, Remos reliquosque Belgas adeat,Caes. B. G. 3, 11.—
mandavit Tigranen Armeniā exturbare,Tac. A. 15, 2:
non aliter cineres mando jacere meos,Mart. 1, 88, 10.—(e) Impers. pass.:
fecerunt ut eis mandatum fuerat,Vulg. Gen. 45, 21.—
ego tibi meas res mando,Plaut. Cist. 4, 2, 54:
bona nostra haec tibi permitto et tuae mando fidei,Ter. And. 1, 5, 61:
ludibrio habeor ... ab illo, quoi me mandavisti, meo viro,Plaut. Men. 5, 2, 32:
(adulescens) qui tuae mandatus est fide et fiduciae,id. Trin. 1, 2, 80; 91; 99:
aliquem alicui alendum,Verg. A. 3, 49:
alicui magistratum,Caes. B. C. 3, 59:
honores,Cic. Verr. 2, 4, 37, § 81:
filiam viro,to give in marriage, Plaut. Men. 5, 2, 32:
aliquem aeternis tenebris vinculisque,Cic. Cat. 4, 5, 10:
se fugae,to betake one's self to flight, Caes. B. G. 2, 24:
fugae et solitudini vitam suam,Cic. Cat. 1, 8, 20:
semen terrae,i. e. to sow, Col. 1, 7, 6:
hordea sulcis,Verg. E. 5, 36:
corpus humo,to bury, id. A. 9, 214:
aliquid memoriae,Cic. Quint. 6, 24:
litteris,to commit to writing, id. de Or. 2, 12, 52:
scriptis actiones nostras,id. Off. 2, 1, 3:
historiae,id. Div. 2, 32, 69:
monumentis,id. Ac. 2, 1, 2:
fruges conditas vetustati,to keep for a long time, to suffer to grow old, id. N. D. 2, 60, 151:
Alcibiadem interficiendum insidiis mandare,Just. 5, 2, 5.—Absol.:
Claudio mandante ac volente (opp. invito),Vop. Aur. 16, 2.—
mandare ad Pisonem, noli, etc.,Suet. Calig. 25:
mandabat in urbem, nullum proelio finem exspectarent,sent word, Tac. A. 14, 38:
ferre ad nuptam quae mittit adulter, quae mandat,Juv. 3, 46:
senatui mandavit, bellum se ei illaturum,Eutr. 5, 5:
consulantes, si quid ad uxores suas mandarent,Flor. 3, 3, 6.—P. a. as subst.: mandā-tum, i, n., a charge, order, commission, injunction, command.
ut mandatum scias me procurasse,have performed the commission, Cic. Att. 5, 7, 3:
hoc mandatum accepi a Patre,Vulg. Joh. 10, 18.—More freq. in plur.:
omnibus ei de rebus, quas agi a me voles, mandata des, velim,Cic. Fam. 3, 1, 2:
dare mandata alicui in aliquem,id. ib. 3, 11, 5:
dare alicui mandata, ut, etc.,id. Phil. 6, 3, 6:
accipere ab aliquo,id. ib. 8, 8, 23:
persequi,to perform, execute, fulfil, id. Q. Fr. 2, 14, 2:
audire,id. Phil. 6, 4, 10:
alicujus exhaurire,id. Att. 5, 1, 5:
exponere in senatu,id. de Or. 2, 12, 49:
exsequi,id. Phil. 9, 4, 9; Sall. J. 35, 5:
facere,Plaut. As. 5, 2, 64; id. Bacch. 3, 3, 72:
perficere,Liv. 1, 56:
efficere,Sall. J. 58:
facere,Curt. 7, 9, 17:
deferre,to deliver, Cic. Att. 7, 14, 1:
perferre,id. Q. Fr. 3, 1, 5, § 18:
neglegere,to neglect, not perform, Ov. H. 16, 303:
fallere,id. M. 6, 696:
haec mandata,Liv. 21, 54, 4: legatis occulta mandata data sint, ut, Just. 34, 1, 5.—Poet., with inf.:
producetque virum, dabit et mandata reverti,and enjoin him to return, Ov. H. 13, 143.—
mandatum constitit, sive nostra gratia mandamus, sive alienā: id est, sive ut mea negotia geras, sive ut alterius mandem tibi, erit mandati obligatio, et invicem alter alteri tenebimur,Gai. Inst. 3, 155 sqq.:
itaque mandati constitutum est judicium non minus turpe, quam furti,i. e. for breach of contract, Cic. Rosc. Am. 38, 111:
actio mandati,an action for the non-performance of a contract, Dig. 17, 1, 8, § 3.—
principum,Front. Aquaed. 3.—Esp. of the secret orders of the emperors:
(Galba) mandata Neronis de nece sua deprenderat,Suet. Galb. 9; id. Tib. 52:
occulta mandata,Tac. A. 2, 43:
fingere scelesta mandata,id. ib. 2, 71; 3, 16; id. H. 4, 49.—
mandatum hoc, quod ego praecipio tibi hodie, non supra te est,Vulg. Deut. 30, 11:
nec custodisti mandata,id. 1 Reg. 13, 13:
maximum et primum mandatum,id. Matt. 22, 38.