1. mĕdĭcus — Lewis & Short
mĕdĭcus, a, ummedeor,
medicas adhibere manus ad vulnera,Verg. G. 3, 455:
ars,Ov. Tr. 5, 6, 12:
potus,Nemes. Cyn. 222:
vis,Plin. 36, 27, 69, § 202:
salubritas,id. 5, 16, 15, § 72:
usus,id. 22, 25, 81, § 163: digitus, the next to the little finger (cf. medicinalis), id. 30, 12, 34, § 108. —*
Marmaridae, medicum vulgus, ad quorum tactum mites jacuere cerastae,Sil. 3, 300.—
medicus nobilissimus atque optimus quaeritur,Cic. Clu. 21, 57:
medicum arcessere,Plaut. Men. 5, 2, 122:
admovere aegro,Suet. Ner. 37:
vulnerum,a surgeon, Plin. 29, 1, 8, § 22: caeduntur tumidae medico ridente mariscae, Juv. 2, 13; cf.:
medicus ait se obligasse crus fractum Aesculapio, Apollini autem bracchium,Plaut. Men. 5, 3, 9:
MEDICVS CLINICVS, CHIRVRGVS, OCVLARIVS,Inscr. Orell. 2983:
AVRICVLARIVS,ib. 4227:
IVMENTARIVS,ib. 4229; cf.:
medici pecorum,Varr. R. R. 2, 7 fin.:
LEGIONIS,Inscr. Orell. 448; 4996:
DVPLARIVS TRIREMIS,ib. 3640:
instrumentum medici,Paul. Sent. 3, 6, 62.—Prov.:
medice, cura teipsum,Vulg. Luc. 4, 23.—