merx — Lewis & Short
merx, cis (
I nom. sing. merces, Sall. Fragm. ap. Charis. p. 27 P.), f. mereo, goods, wares, commodities, merchandise (class.):
invendibili merce oportet ultro emptorem adducere: Proba merx facile emptorem reperit,Plaut. Poen. 1, 2, 128:
fallaces et fucosae,Cic. Rab. Post. 14, 40:
peregrina et delicata,Plin. Ep. 4, 14, 1:
femineae,for women, Ov. M. 13, 165:
esculenta,eatables, victuals, Col. 11, 3:
navem mercibus implere,Juv. 14, 288:
sarmenta quoque in merce sunt,are an article of merchandise, Plin. 12, 25, 54, § 118:
Arabiae et Indiae,id. 19, 1, 2, § 7:
mercis sordidae negotiator,Quint. 1, 12, 17:
in peculiari merce negotiari,Gai. Inst. 4, 72.—
II Transf., in gen., a thing (ante-class.).
A Of persons:
mala merx haec, et callida est,a bad lot, Plaut. Cist. 4, 2, 61; id. Ps. 4, 1, 44; id. Pers. 2, 2, 56.—Plur.:
novi ego illas malas merces,Plaut. Cas. 3, 6, 23:
o mercis malae!id. Truc. 2, 4, 58.—
B Of inanim. and abstr. subjects:
ut aetas mala mala'st merces tergo!Plaut. Men. 5, 2, 6 Ritschl N. cr. (in old MSS. for merx also mers is written acc. to Ritschl; v. Rhein. Mus. 10, p. 454 sq.).