1. mī^gro — Lewis & Short
mī^gro, āvi, ātum, 1 (migrassit for migraverit, v. n. and
Cic. Leg. 3, 4, 11),I a. [etym. dub.; cf. Sanscr. root mā, exchange; also meo].
I Neutr., to remove from one place to another, to depart, flit, migrate (class.).
A Lit.:
migrare e fano foras,Plaut. Curc. 2, 1, 1:
ex urbe tu rus habitatum migres?Ter. Hec. 4, 2, 13:
ad integra omnia,Liv. 5, 53:
ad generum,Cic. Verr. 2, 2, 36, § 89:
in tabernas,Hor. A. P. 229:
Veios,Liv. 5, 53:
Alexandriam vel Ilium,Suet. Caes. 79:
finibus,Plin. 6, 17, 21, § 59: Verres domo ejus emigrat atque adeo exit: nam jam ante migrārat, he quits his house (leaves it himself without taking any thing with him); for he had already removed (had taken away his furniture), Cic. Verr. 2, 2, 36, § 89:
consilium migrandi a Tarquiniis cepit,Liv. 1, 34, 5:
itaque non solum inquilini, sed etiam mures migraverunt,Cic. Att. 14, 9, 1: cum tota Karthagine migra, be off! Juv. 6, 171.—Impers. pass.:
in alium quendam locum ex his locis morte migretur,Cic. Tusc. 1, 41, 97:
Romam inde frequenter migratum est a propinquis,Liv. 1, 11, 4.—
B Trop., to go away, depart, to pass over, change, turn:
scio ipse quid agam, neque mens officio migrat,Plaut. Trin. 3, 2, 13:
mea ut migrare dicta possint, quo volo,id. Ps. 1, 5, 54:
ex hac vitā,Cic. Rep. 6, 9, 9; cf. id. ib. 6, 15, 15:
de vitā,i. e. to die, id. Fin. 1, 19, 62:
equitis migravit ab aure voluptas ad oculos,Hor. Ep. 2, 1, 187:
haec medicina migrabat in Graeciae linguas,Plin. 25, 2, 6, § 16:
omnia migrant, Omnia commutat natura,change, Lucr. 5, 831:
caerula quae sunt Numquam in marmoreum possunt migrare colorem,id. 2, 774:
in varias migrare figuras,Ov. M. 15, 172:
cornua in mucronem migrantia,running out into, ending in, Plin. 11, 37, 45, § 125:
ad aliud matrimonium,Dig. 24, 2, 6.—
II Act.
A To carry away, transport, transfer (rare):
cassita nidum migravit,Gell. 2, 29, 16:
relicta quae migratu difficilia essent,Liv. 10, 34:
num migrantur Rhoeteia regna In Libyam Superis?are transferred, Sil. 7, 431.—
B To transgress, break, violate, opp. to servare:
jus civile migrare (opp. conservare),Cic. Fin. 3, 20, 67:
ea migrare et non servare,id. Off. 1, 10, 31.