LOGOI

The corpus record — Latin

mimus

mimus · m

A mimic actor, mime

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 51 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

mīmus — Lewis & Short

mīmus, i, m., = mi=mos.

I A mimic actor, mime, Cic. de Or. 2, 59, 242: oratori minime convenit distortus vultus gestusque: quae in mimis rideri solent, Quint. 6, 3, 29; Ov. A. A. 1, 501: nobilis, Juv. 8, 198. —
II A mimic play, mime, farce.
A Lit.: mimi exitus, Cic. Cael. 27, 65: tutor, mimus vetus, id. de Or. 2, 64, 259: mimos scribere, Ov. Tr. 2, 497: mimorum scriptor, Quint. 1, 10, 17: mimos commentari, Cic. Phil. 11, 6, 13: mimum agere, Suet. Caes. 39; Juv. 13, 110: mimus quis melior plorante gula? id. 5, 157.—
B Trop., any thing farcical, pretended, unreal.—Of the sham triumph of Caligula, Suet. Calig. 45: commendationis, Plin. 7, 12, 10, § 53: humanae vitae, Sen. Ep. 80, 7: mimus et simulatio, id. ib. 26, 5.

Where it came from

  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. mimus (scan p. 427; entry #6866).

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.