mĭnistro — Lewis & Short
mĭnistro, āvi, ātum, 1, v. a.minister,
Acastum retine, quo commodius tibi ministretur,Cic. Fam. 16, 14, 2:
cui matronam ministrasse compererat,Suet. Aug. 45.—
nosmet inter nos ministremus,Plaut. Stich. 5, 4, 7.—
hic ministrabit dum ego edam,Plaut. Curc. 2, 3, 90.—
ministrare (naves) velis, of the steersman,Verg. A. 6, 302:
naves nec velis ministrantur, nec, etc.,Tac. G. 44:
ministrare victum alicui,Varr. R. R. 3, 17, 6:
viros et arma alicui,Tac. H. 4, 12:
prolem,to give, present, produce, Tib. 2, 2, 21:
ministrabant ei de facultatibus suis,Vulg. Luc. 8, 3:
faces furiis Clodianis,Cic. Pis. 11, 26:
equus terga ministrat (for mounting),Val. Fl. 6, 216:
jussa medicorum,to execute, Ov. H. 20, 133.—Also of inanim. subjects:
sarmentum colibus sucum ministrat,Varr. R. R. 1, 31, 2: (vinum) verba ministrat, Hor. Ep. 1, 15, 20:
luna ministrat equis,serves them, lights them on their way, Prop. 3, 14, 15:
reges ministrabunt tibi,Vulg. Isa. 60, 10; id. Act. 20, 34.