mīrābĭlis — Lewis & Short
mīrābĭlis (
nimium mirimodis mirabilis,Plaut. Trin. 4, 2, 86:
nec hoc tam re est, quam dictu inopinatum atque mirabile,Cic. Par. 5, 1, 35:
pugnandi cupiditas,Nep. Milt. 5, 1:
hic tibi sit potius quam tu mirabilis illi,Hor. Ep. 1, 6, 23:
laetis Phrygibus mirabile sumen,Juv. 12, 73.—Comp.:
quo ista majora ac mirabiliora fecisti,Cic. de Or. 2, 18, 74.— Sup.:
mirabilissima soboles,Col. 6, 36, 3.
mirabile est, quam non multum differat,Cic. de Or. 3, 51, 197:
esset mirabile quomodo,id. Div. 2, 19, 44:
mirabile quantum gaudebat,Sil. 6, 620.—
mirabilis Deus in sanctis suis,Vulg. Psa. 67, 36:
mirabilis in altis Dominus,id. ib. 92, 6.—
mirabilia opera Altissimi solius,Vulg. Eccli. 11, 4:
facta,id. Jer. 5, 30 et saep.—Hence,
et faciet Dominus mirabile,Vulg. Exod. 9, 4.—Mostly plur.:
cras faciet Dominus inter vos mirabilia,Vulg. Jos. 3, 5:
videntes mirabilia quae fecit,id. Matt. 21, 15 et saep. —
mirabiliter vulgi mutata est voluntas,Nep. Dion. 10, 2:
cupere,Cic. Fam. 13, 16, 4:
laetari,id. ib. 11, 14, 1:
moratus est,is strangely constituted, is a strange fellow, id. Att. 2, 25, 1:
tonabit Deus,Vulg. Job, 37, 5.—Comp.:
mirabilius augere,Cic. de Or. 1, 21, 94.