2. morbus — Lewis & Short
morbus, i, m.Sanscr. mar-, die; Gr. broto/s (for mroto/s), marai/nw; cf. morior, marceo,
I a sickness, disease, disorder, distemper, ailment, illness, malady, of body or mind (class.).
I Corporeal: morbum appellant totius corporis corruptionem: aegrotationem morbum cum imbecillitate: vitium cum partes corporis inter se dissident: ex quo pravitas membrorum, distortio, deformitas,
Cic. Tusc. 4, 13, 28: morbus est habitus cujusque corporis contra naturam, qui usum ejus facit deteriorem, Labeo ap. Gell. 4, 2, 3: morbi aegrotationesque,
Cic. Tusc. 4, 10, 23: aeger morbo gravi,
id. Cat. 1, 13, 31: in morbo esse,
to be sick, id. Tusc. 3, 4, 9: morbo affectum esse,
id. Div. 1, 30, 63: corporis gravioribus morbis vitae jucunditas impeditur,
id. Fin. 1, 18, 59: animi valentes morbo tentari non possunt, corpora possunt,
id. Tusc. 4, 14, 31: affligi,
id. Pis. 35, 85: urgeri,
id. Fat. 9, 17: tabescere,
id. N. D. 3, 35, 84: languere,
Lucr. 6, 1221: conflictari,
Nep. Dion. 2, 4: in morbum cadere,
to fall sick, Cic. Tusc. 1, 32, 79: incidere,
id. Clu. 62, 175: delabi,
id. Att. 7, 5, 1: morbum nancisci,
Nep. Att. 21, 1: morbo consumi,
id. Reg. 2, 1: perire,
id. ib. 3, 3: mori,
id. Them. 10, 4: absumi,
Sall. J. 5, 6: confici,
id. ib. 9, 4: opprimi,
Cic. Clu. 7, 22: homo aeger morbo gravi,
id. Cat. 1, 13, 31: ex morbo convalescere,
to recover, id. Fam. 13, 29, 4: a morbo valere,
Plaut. Ep. 1, 2, 26: morbum depellere,
Cic. Fam. 7, 26, 2: levare,
to alleviate, relieve, Plaut. Mil. 4, 6, 57: amplior fit,
becomes more violent, Ter. Hec. 3, 1, 50: adgravescit,
id. ib. 3, 2, 2: ingravescit,
Cic. Cat. 1, 13, 31: comitialis or major,
epilepsy, Cels. 3, 23: regius,
the jaundice, id. 3, 24: in morbo consumat, a form of imprecation, may he spend it (the money) in sickness, Sen. Ben. 4, 39, 2.—
II Mental.
A Disease, a fault, vice, etc.: animi morbi sunt cupiditates immensae, et inanes, divitiarum, etc., Cic. Fin. 1, 18, 59: morbum et insaniam,
Cic. Verr. 2, 4, 1, § 1: nomen insaniae significat mentis aegrotationem et morbum,
id. Tusc. 3, 4, 9: hic morbus qui est in re publicā, ingravescet,
id. Cat. 1, 13, 31: ut, si qui aegrotet, quo morbo Barrus,
Hor. S. 1, 6, 30: maxima pars hominum morbo jactatur eodem,
id. ib. 2, 3, 121: qui vultu morbum incessuque fatetur,
Juv. 2, 17.—
B Grief, sorrow, distress: quod mulier facere incepit, nisi id efficere perpetrat, Id illi morbo, id illi senio est,
affliction, distress, Plaut. Truc. 2, 5, 12; cf.: salvere me jubes, quoi tu abiens offers morbum?
id. As. 3, 3, 3.—
III Trop., of trees, plants, etc.: infestantur namque et arbores morbis,
a disease, Plin. 17, 24, 37, § 116 al.—
IV Morbus, personified as a deity, the son of Erebus and Nox, Cic. N. D. 3, 17, 44; Hyg. Fab. praef.; Sen. Herc. Fur. 694; cf. Verg. A. 6, 275; Claud. VI. Cons. Hon. 323.