1. nassĭterna — Lewis & Short
nassĭterna (nāsĭt-), ae, f.nasus,
I a large watering-pot with a large nose or spout: nassiterna est genus vasi aquarii ansati et patentis, quale est quo equi perfundi solent, Paul. ex Fest. p. 169 Müll.; Cato, R. R. 11; Varr. ap. Non. 546, 7; Plaut. Stich. 2, 2, 28.
2. nassiterna — Walde–Hofmann
nassiterna (nds- Gl, Lindsay-Nohl 127), -ae f. „Gießkanne“ (Fest. 169 genus väsı aguüri Unsäfi et patentis, quäle est quo equi perfundi solent; seit Plaut., nasiternátus, -a, -um [mnas- trad,] Fulg.). etr. Herkunft ist für das Suffix sicher (vgl cist-, füst-, lanterna: Ernout BSL. 30, 94), für das ganze Wort (aus *nastrna o. dgl.?) nicht ausgeschlossen (Safarewicz Rhot. 46 unter Hinweis auf mna- für na) bei Fulg., … — [Walde–Hofmann, s.v. nassiterna, p. 1051]