naufrăgus — Lewis & Short
naufrăgus, a, um, adj.navis-frango,
Marium Africa devicta expulsum et naufragum vidit,Cic. Pis. 19, 43:
corpora,Verg. G. 3, 542:
puppis,Ov. H. 2, 16:
mulier,Tac. A. 14, 11.—
naufragus natans,Cic. Inv. 2, 51, 153:
dare naufrago tabulam,Sen. Ben. 3, 9, 2:
mersā rate naufragus assem Dum rogat,Juv. 14 301.. —
mare,Hor. C. 1, 16, 10:
unda,Tib. 2, 4, 10:
monstra,Ov. F. 4, 500:
tempestas,Val. Fl. 1, 584:
Syrtis,Sil. 17, 635; cf. navifragus.—
naufragorum ejecta ac debilitata manus,Cic. Cat. 2, 11, 24:
ut aliquis patrimonio naufragus,id. Sull. 14, 41.