nĕquĕo — Lewis & Short
nĕquĕo, īvi and ĭi, ĭtum, 4 (lengthened collat. form: nequinont pro nequeunt, ut solinunt, ferinunt, pro solent, et feriunt dicebant antiqui. Livius in Odysseā: partim errant, nequinont Graeciam redire, Paul. ex
Fest. p. 162 Müll.—I Imperf. nequibat, Sall. C. 59, 5; id. J. 56, 2.—Fut. nequibunt, Lucr. 1, 380.—Part. pres. nequiens, euntis:
Spartacus nequiens prohibere,Sall. Fragm. p. 254 Gerl.; so,
nequiens,App. M. 8, p. 207; Aus. Prof. 2:
sustinere corpora plerique nequeuntes,Sall. H. 3, 72; so,
nequeuntes,Arn. 1, 13; 7, 239), v. n. nequeo:
libenter etiam copulando verba jungebant, ut sodes pro si audes, nequire pro non quire, malle pro magis velle,Cic. Or. 45, 154; but Cic. himself always writes non queo in first pers. pres., not to be able, to be unable, I cannot (class.).
A Act.:
ubi habitaret, invenires saltem, si nomen nequis,Plaut. Merc. 3, 4, 51.—With inf.:
nequeo contineri quin loquar,Plaut. Men. 2, 1, 28:
actam aetatem meminisse nequimus,Lucr. 3, 672:
fecundae saepe nequissent uxores parere,id. 4, 1254:
cum pisces ire nequibunt,id. 1, 380:
ut ea, cum velimus, laxare nequeamus,Cic. Or. 65, 220:
cum Demosthenes rho dicere nequiret,id. Div. 2, 46, 96:
quod proelio adesse nequibat,Sall. C. 59, 5; id. J. 14, 11; Hor. S. 1, 4, 85; id. A. P. 87; Verg. A. 6, 507.—Impers., it is impossible; with quin:
Satin qui amat, nequit quin nihili sit,Plaut. Truc. 2, 7, 3.—
B Pass., with inf. pass.: nequitum et nequitur pro non posse dicebant ut Plautus in Satyrione: retrahi nequitum, quoquo progressa est semel, Paul. ex Fest. p. 162 Müll.: ut nequitur comprimi, Plaut. Rud. 4, 4, 20:
quid. quid sine sanguine civium ulcisci nequitur, jure factum sit,Sall. J. 31, 8.