numquam — Lewis & Short
numquam or nunquam (both in good use; the former prevails before the Augustan age), adv.ne-umquam,
I at no time, never:
numquam edepol med istoc vinces,Plaut. Stich. 5, 5, 13:
quod (principium) si numquam oritur, ne occidit quidem umquam,Cic. Rep. 6, 25, 27; id. Att. 14, 13, 6:
videre mihi videor tantam dimicationem, quanta numquam fuit,id. ib. 7, 1, 2:
illum numquam, dum haec natio viveret sine curā futurum,id. Sest. 63, 132:
numquam ante hoc tempus,Caes. B. G. 1, 44:
numquam donec,Liv. 34, 23.—
B Followed by a negative.
1 By a clause with quin, ut non, to denote that which always occurs:
numquam fui usquam, quin me omnes amarent plurimum,Ter. Eun. 5, 9, 62:
numquam epistulam tuam accipio, ut non protinus una simus,Sen. Ep. 40, 1.—
2 With a negative in the same clause, affirmatively:
numquam non ineptum,always, Cic. de Or. 1, 24, 112; id. Fam. 12, 18, 1; Sen. Ep. 11, 4; cf.:
probi mores numquam non plurimum profuerint,Quint. 7, 2, 33:
numquam nisi honorificentissime Pompeium appellat,never otherwise than, always, Cic. Fam. 6, 6, 10.—*
II For non, not, by no means:
qui hodie numquam ad vesperam vivam!Plaut. As. 3, 3, 40:
numquam omnes hodie moriemur inulti,Verg. A. 2, 670:
numquam hodie effugies,by no means, id. E. 3, 49; cf. Plaut. Am. 1, 1, 270; id. Mil. 4, 4, 56; Ter. Heaut. 3, 1, 44:
nihil in mentem? numquam quidquam ( = prorsus nihil),Ter. Ad. 4, 1, 12; cf. Plaut. Capt. 1, 1, 8.