obscēnĭtas — Lewis & Short
obscēnĭtas (obscaen-, obscoen-), ātis, f.obscenus. *
mali ominis obscenitas,Arn. 1, 10.—
si rerum turpitudo adhibetur et verborum obscenitas,Cic. Off. 1, 29, 104; cf. id. ib. 1, 35, 127; cf. also id. de Or. 2, 59, 242:
si quod sit in obscenitate flagitium, id aut in re esse aut in verbo,id. Fam. 9, 22, 1:
obscenitas non a verbis tantum abesse debet, sed etiam a significatione,Quint. 6, 3, 29:
eques Romanus obscenitatis in feminas reus,Suet. Claud. 15:
professis apud se obscenitatem cetera quoque concessisse delicta,unchastity, id. Ner. 29:
obscenitate oris hirsuto atque olido seni clare exprobrata,the disfigurement produced by lewdness, id. Tib. 45:
in obscenitatem, aliquem compellere,Dig. 1, 12, 1, § 8.—
amputata,id. 5, 173.— Plur.:
in poculis libidines caelare juvit ac per obscenitates bibere,obscene figures, Plin. H. N 30 prooem. § 5.