obscūro — Lewis & Short
obscūro, āvi, ātum, 1, v. a.id.,
obscuratur et offunditur luce solis lumen lucernae,Cic. Fin. 3, 14, 45:
nitor solis,Cat. 66, 3:
finitimas regiones eruptione Aetnaeorum ignium,id. N. D. 2, 38, 96:
caelum nocte atque nubibus obscuratum,Sall. J. 38, 5:
volucres Aethera obscurant pennis,Verg. A. 12, 253: nebula caelum obscurabat, Sall. Fragm. ap. Non. 489, 10: obscuratus sol, obscured, eclipsed, Cic. Rep. 1, 16, 25; 2, 10, 17; Tac. A. 14, 12; Vulg. Matt. 24, 29; id. Apoc. 9, 2; Val. Max. 8, 11, ext. 1:
visus obscuratus,dimmed eyesight, Plin. 8, 27, 41, § 99.—
neque nox tenebris obscurare coetus nefarios potest,Cic. Cat. 1, 3, 6:
caput obscurante lacernā,Hor. S. 2, 7, 55:
caput dextra,Petr. 134:
dolo ipsi et signa militaria obscurati,concealed, kept out of sight, Sall. J. 49, 5:
nummus in Croesi divitiis obscuratur,disappears, is lost, Cic. Fin. 4, 12, 3:
tenebrae non obscurabuntur a te,Vulg. Psa. 138, 12.—
scio amorem tibi Pectus obscurasse,Plaut. Trin. 3, 2, 41.—
nihil dicendo,id. Clu. 1, 1:
aliquid callide,Quint. 5, 13, 41; cf. id. 8, 2, 18:
stilum affectatione,to render obscure, Suet. Tib. 70.—
(M) neque eximitur sed obscuratur,is pronounced indistinctly, Quint. 9, 4, 40: vocem, to render dull or indistinct, id. 11, 3, 20.—
fortuna res cunctas ex lubidine magis, quam ex vero celebrat obscuratque,Sall. C. 8, 1.—
quod obscurari non potest,Cic. Arch. 11, 26:
laudes,id. Marcell. 9, 31:
veritatem,Quint. 4, 2, 64.—Hence, to obscure, cause to be forgotten, render of no account:
magnitudo lucri obscurabat periculi magnitudinem,Cic. Verr. 2, 3, 57, § 131.—In pass.: obscurari, to become obscure or of no account, to grow obsolete, etc.:
sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus,id. Fin. 4, 12, 29:
omnis eorum memoria sensim obscurata est et evanuit,id. de Or. 2, 23, 95; cf. id. Fragm. ap. Mart. Cap. 5, § 509:
obscurata vocabula,obsolete, Hor. Ep. 2, 2, 115.