obsĕcrātĭo — Lewis & Short
obsĕcrātĭo, ōnis, f.obsecro.
prece et obsecratione humili uti,Cic. Inv. 1, 16, 22; id. Font. 17, 39:
judicum,addressed to the judges, Quint. 6, 1, 33:
percipe obsecrationem meam,Vulg. Psa. 142, 1:
fit ad Deum pro illis,id. Rom. 10, 1.—
obsecrationem indicere,Liv. 27, 11; id. 4, 21; 26, 23; 31, 9; Cic. Har. Resp. 28 fin.:
habere,Suet. Caes. 22.