ob-sĕquĭum — Lewis & Short
ob-sĕquĭum, ii, n.obsequor.
obsequium amicos, veritas odium parit,Ter. And. 1, 1, 41:
obsequium atque patientia,Cic. Pis. 2, 5:
obsequium et comitas,id. Att. 6, 6:
alicui tribuere,Ov. Tr. 5, 6, 30:
ventris,i. e. gluttony, Hor. S. 2, 7, 104:
animo sumere,to follow the bent of one's inclinations, Plaut. Bacch. 4, 10, 7:
in obsequio uxoris,in the service of his wife, Vulg. 4 Reg. 5, 2.—Of inanim. things:
flectitur obsequio curvatus ab arbore ramus,by yielding, by its pliancy, Ov. A. A. 2, 179.—In plur.: omnia ei obsequia polliceor, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 3.—
in populum Romanum,Liv. 29, 15, 3:
principum,i. e. towards them, Just. 3, 2, 9:
ad obsequium redigere,to subjugate, Suet. Aug. 21:
nulla colonia vestra erit, quae nos obsequio erga vos fideque superet,Liv. 7, 30, 19:
obsequium in regem retinere,Tac. A. 6, 37 (43) fin.; 13, 3; Just. 20, 4, 9: jurare in obsequium alicujus, to swear obedience or allegiance to one, Just. 13, 2:
obsequium erga aliquem exuere,to throw off, Tac. A. 3, 12.