ob-sisto — Lewis & Short
ob-sisto, stĭti, stĭtum, 3,
hic obsistam, ne, etc.,will station myself, Plaut. Mil. 2, 3, 62:
alicui obviam,to plant one's self in another's way, id. Capt. 4, 2, 11:
obsistens obtestansque,Liv. 2, 10, 3:
plures abeunti Volumnio obsistere,id. 10, 19.—
qui cum obsistere ac defendere conarentur,Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94:
omnibus ejus consiliis,id. Cat. 3, 7, 17:
dolori,id. Tusc. 2, 12, 28:
odiis,id. Off. 2, 7, 23:
vitiis,id. ib. 2, 10, 37:
visis,to disapprove of, id. Fin. 3, 9, 31:
opinionibus,id. Ac. 2, 34, 108. —With inf.:
obstitit Oceanus in se simul atque in Herculem inquiri,opposes, forbids, Tac. G. 34.—With ne:
Histiaeus Miletus ne res conficeretur obstitit,Nep. Milt. 3, 5:
obstitisti, ne ex Italiā transire in Siciliam fugitivorum copiae possent,Cic. Verr. 2, 5, 2, § 5.—With quominus:
quae si cui obstitit, quominus referret gratiam, etc.,Sen. Ben. 5, 5, 3.—Impers. pass.:
magnitudine animi facile posset repugnari obsistique fortunae,Cic. Fin. 4, 7, 17.—
luna radios solis obstiti vel adversi usurpat,App. de Deo Socr. p. 42.—
FVLGVRA ATQVE OBSTITA PIANTO,Cic. Leg. 2, 9, 21.