ob-tĕro — Lewis & Short
ob-tĕro (opt-), trīvi, trītum, 3 (
ne in stabulo infantes grex boum obtereret,Varr. R. R. 2, 5, 5:
ranas,Phaedr. 1, 30, 1:
puerum,Suet. Ner. 5:
homines,Liv. 27, 41:
caput saxo,Luc. 6, 276:
locustarum ova,Plin. 11, 29, 35, § 105:
crura,Col. 8, 8:
in angustiis portarum obtriti sunt,crushed by the crowd, Liv. 30, 5.—
meaeque pugnae proeliares plurumae optritae jacent?Plaut. Curc. 4, 4, 17:
calumniam,Cic. Caecin. 7, 18:
laudem imperatoriam,Cic. Verr. 2, 5, 1, § 2:
obtrectationes,id. Fam. 5, 9, 1:
jura populi,Liv. 3, 56:
legionarios,Tac. A. 15, 11:
Graeciam,Just. 5, 2, 11:
militem verbis,to degrade, Liv. 24, 15:
Penates,Sen. Oed. 645:
vulgi omne cadaver,Juv. 3, 260.—*
dentes carbone,App. Mag. 8, p. 278, 15.