ŏpĭpărus — Lewis & Short
ŏpĭpărus, a, um (post-class. collat. form ŏpĭpăris, e), adj.ops-paro,
I richly furnished, rich, splendid, sumptuous (anteand post-class.): opiparum magnarum copiarum apparatum, Paul. ex Fest. p. 188 Müll.:
Athenae,Plaut. Pers. 4, 4, 1:
opimitates,id. Capt. 4, 1, 2:
obsonia,id. Mil. 2, 1, 29:
munera,App. M. 5, p. 165, 37.—In the form opiparis, App. M. 1, p. 113, 13.—Adv.: ŏpĭpărē, richly, splendidly, sumptuously (class.):
instructa domus opime atque opipare,Plaut. Bacch. 3, 1, 6:
apparatum convivium,Cic. Off. 3, 14, 58; cf. id. Att. 13, 52, 1; App. M. 5, p. 162, 14.