părumper — Lewis & Short
părumper, adv., with ref. to time,
refertur autem ad tempus,Fest. p. 221 Müll. (class.).
tace parumper,Plaut. Curc. 2, 3, 78:
mane dum parumper,id. Bacch. 4, 6, 24; cf. Ter. And. 4, 2, 31; Liv. 4, 32:
haec cum Crassus dixisset, parumper et ipse conticuit et ceteris silentium fuit,Cic. de Or. 3, 35, 143:
discedo parumper a somniis, ad quae mox revertar,id. Div. 1, 23, 47:
abduco parumper animum a molestiis,id. Att. 9, 4, 3; id. Lael. 1, 5:
dent operam parumper,id. Rep. 1, 7, 12; Quint. 6, 2, 34; 2, 4, 1:
pulsusque parumper Corde dolor tristi,a while, Verg. A. 6, 382:
oro parumper Attendas,Juv. 10, 250.—Defined by dum:
dum exeo, parumper opperire hic,Ter. And. 4, 2, 31; Plaut. Am. 2, 8, 7:
cunctatus parumper, dum, etc.,Liv. 4, 32, 10.—
378, 17: divi, hoc audite parumper,id. ib. 150, 7 (Ann. v. 214 Vahl.); id. ap. Fest. s. v. solum, p. 301 Müll.