per-fungor — Lewis & Short
per-fungor, functus,
munere quodam necessitatis, et gravi opere perfungimur,Cic. Sen. 21, 77:
honoribus amplissimis et laboribus maximis,id. Fam. 1, 8, 3:
rei publicae muneribus,id. de Or. 1, 45, 199:
rebus amplissimis,id. Brut. 2, 8.—
pericula, quibus nos perfuncti sumus,Cic. Mur. 2, 4:
molestiā,id. Fam. 5, 12, 5:
fato,Gell. 10, 18, 3:
vitā,i. e. to die, Lucr. 3, 982.—
timorem illum satis inanem perfuncti,App. M. 8, p. 208, 41:
omnia perfunctus vitai praemia marces,Lucr. 3, 956; cf.:
zeugma multa pro aliquo perpessus atque perfunctus,Cic. Fam. 1, 9, 10.—
jam perfunctus sum, explevi animos invidorum,I have gone through it, have stood it out, Cic. Dom. 17, 44:
judices, quod se perfunctos jam esse arbitrantur, cum de reo judicarunt, neglegentius attendunt cetera,Cic. Clu. 41, 116.—In a pass. signif.:
memoria perfuncti periculi,Cic. Sest. 4, 10.—
epulis,Ov. A. A. 2, 227.—
dum aetas tempus tulit, perfuncta satis sum,Ter. Hec. 4, 2, 18.