rĕcī^prŏco — Lewis & Short
rĕcī^prŏco, āvi, ātum, 1, v. a. and n.reciprocus.
refluusque reciprocat aestus,Sil. 15, 225:
(ventus) cum jam spiritum includeret nec reciprocare animam sineret,to breathe, fetch their breath, Liv. 21, 58, 4:
spiritum per fistulam,Gell. 17, 11, 4:
aurae per anhelitum reciprocatae,Arn. 2, 54:
manu telum reciprocans,brandishing, Gell. 9, 11, 5:
quid Chalcidico Euripo in motu identidem reciprocando putas fieri posse constantius?Cic. N. D. 3, 10, 24; cf.
under II.: serram,to draw back and forth, Tert. Cor. Mil. 3: circulos, Prud. stef. 10, 573:
quinqueremem in adversum aestum reciprocari non posse,would not be able to tack about, Liv. 28, 30; cf.:
quoniam aestus semper e Ponto profluens nunquam reciprocetur,flow back, Plin. 4, 13, 27, § 93:
reciprocari mare coepit,Curt. 9, 9, 20.— *
si quidem ista sic reciprocantur, ut et, si divinatio sit, dii sint, et si dii sint, sit divinatio,Cic. Div. 1, 6, 10.—
fretum ipsum Euripi non septies die temporibus statis reciprocat,rises and falls, Liv. 28, 6;
so of the ebb and flow: Euripus,Plin. 2, 97, 100, § 219:
mare,Curt. 9, 9, 20:
aquae,Flor. 2, 8, 9;
and of the ebb (opp. accedere),Plin. 2, 97, 89, § 212.—
Of stars: saepe citra eos ad solem reciprocent,Plin. 2, 17, 14, § 72:
nubem eos arcentem a reciprocando,from going back, id. 9, 46, 70, § 151.?*! Reciprocare pro ultro citroque poscere usi sunt antiqui, quia procare est poscere, Fest. p. 229 Müll.