rĕlātĭo — Lewis & Short
rĕlātĭo, ōnis, f.refero,
relatio criminis, est cum ideo jure factum dicitur, quod aliquis ante injuriā lacessierit,Cic. Inv. 1, 11, 15; so Dig. 48, 1, 5:
jurisjurandi,ib. 12, 2, 34 fin.—
gratiae,Sen. Ben. 5, 11; id. Ep. 74, 13.—
ecquis audivit non modo actionem aliquam aut relationem, sed vocem omnino aut querellam tuam?Cic. Pis. 13, 29:
relatio illa salutaris,id. ib. 7, 14; Liv. 3, 39:
relationem approbare,id. 32, 22:
incipere,Tac. A. 5, 4; 13, 26:
mutare,id. ib. 14, 49:
egredi,id. ib. 2, 38:
postulare in aliquid,id. ib. 13, 49:
relationi intercedere,id. ib. 1, 13 al.: jus quartae relationis, the right accorded to the emperor, without being consul, of making communications in the Senate (this right was simply jus relationis;
tertiae, quartae, etc., denote the number of subjects he might introduce at each meeting, which varied at different periods),Capitol. Pert. 5; Vop. Prob. 12 fin. — Hence,
dictorum,Quint. 2, 7, 4; cf. id. 9, 2, 59:
causarum,id. 6, 3, 77:
meritorum,id. 4, 1, 13:
rerum ab Scythis gestarum,Just. 2, 1, 1:
gentium,Plin. 7, 1, 1, § 6.—
Of military reports to the general-in-chief or emperor: addens quaedam relationibus supervacua, quas subinde dimittebat ad principem,Amm. 14, 7, 10; 20, 4, 7; 28, 1, 10. —
Verres pronunciabat?i. e. the repetition of a word for rhetorical effect, Mart. Cap. 5, § 534 init.; cf. Quint. 9, 1, 33. —
illud quoque est ex relatione ad aliquid,Quint. 8, 4, 21:
relatione factā non ad id,Dig. 1, 1, 11.