rĕ-sarcĭo — Lewis & Short
rĕ-sarcĭo, no
I perf., sartum, 4, v. a., to patch or mend again; to repair, restore (rare; not in Cic.; cf. sarcio).
I Lit.:
discidit vestem? resarcietur,Ter. Ad. 1, 2, 41; Tib. 1, 10, 61:
fracta juga vitium,Col. 11, 2, 38:
tecta,Liv. 45, 28:
locum,i. e. to fill up again, Plin. 17, 20, 32, § 143.—
II Trop. (cf. compenso):
si quid esset in bello detrimenti acceptum, id brevi tempore resarciri,Caes. B. G. 6, 1: ut et jacturam capitis amissi restituat et quaestum resarciat. Col. 11, 1, 28:
damnum liberalitate,Suet. Claud. 6.