rĕ-vinco — Lewis & Short
rĕ-vinco, vīci, victum, 3, v. a.,
victrices catervae Consiliis juvenis revictae,Hor. C. 4, 4, 24; cf.:
revicta conjuratio,repressed, checked, Tac. A. 15, 73:
primordia rerum aliquā ratione,Lucr. 1, 593:
vires (ignis),id. 5, 410.—
syn.: convinco, refuto),Lucr. 4, 488: numquam hic neque suo neque amicorum judicio revincetur, * Cic. Arch. 6, 11:
aliquem,Tac. A. 6, 5:
aliquem in mendacio,Dig. 26, 10, 3:
aliquem in culpā et in maleficio,Gell. 6, 2, 13:
crimina rebus revicta,disproved, Liv. 6, 26, 7 (with confutare verbis); Vulg. Act. 18, 28:
crimen,Liv. 40, 16:
testimoniis revinci,Lact. 4, 15 fin.