sciscĭtor — Lewis & Short
sciscĭtor, ātus, 1,
I v. dep. a. [scisco], to inform one's self; to ask, inquire, question, examine, interrogate, etc. (class.; syn.: percontor, interrogo); constr. regularly, ex (ab) aliquo aliquid, de aliquā re, with a rel.clause or absol.; also (post-Aug.) with aliquem quid.
(a) With acc. rei:
Epicuri ex Velleio sciscitabar sententiam,Cic. N. D. 1, 7, 17:
sententiam ex aliquo (with requirere),id. de Or. 1, 23, 105:
id sciscitari,id. Or. 16, 52:
consulis voluntatem,Liv. 7, 26. consilium ejus, Tac. H. 2, 33:
imperia ducum sciscitando,id. ib. 1, 84:
diversa,id. ib. 2, 34:
mores naturasque hominum,Gell. 1, 9, 2.—
(b) With de:
de victoriă sciscitantes,Cic. Div. 1, 34, 76:
de unoquoque nostrum sciscitantur omnes,id. Phil. 14, 7, 19:
de Domitio, ut facis, sciscitare, ubi sit,id. Att. 9, 15, 4.—
(g) With an indirect question:
lubet prius sciscitari quid sit,Ter. Eun. 3, 4, 10; Liv. 1, 9; 1, 54; 1, 56; 2, 12 al.; Suet. Claud. 10; id. Ner. 48; id. Vit. 17 al.:
ab utroque sciscitor, cur, etc.,Cic. N. D. 1, 9, 21.—
(d) Absol.:
elicuit comiter sciscitando, ut fateretur, etc.,Liv. 6, 34; cf. id. 1, 5; Quint. 9, 2, 7:
si de vetere jure discendum esset, issem plane sciscitatum ad istos,Gell. 12, 13, 3.—(e) Aliquem:
sciscitatum deos descendunt,Liv. 45, 27:
ut mane singulos, anne jentassent, sciscitaretur,Suet. Vit. 7; so id. Calig. 28; id. Dom. 15.
a Act. collat. form:
paucula etiam sciscitare prius volo,Plaut. Merc. 2, 3, 52. —
b sciscĭtātus, a, um, pass.:
omnium sententiis occultius sciscitatis,Amm. 25, 8, 12.