scrūpŭlōsus — Lewis & Short
scrūpŭlōsus, a, um, adj.scrupulus.
ruminatio corticis,Plin. 15, 23, 25, § 94:
saltibus degressi scrupulosis et inviis,Amm. 19, 13, 1:
vulnera aurium,for wearing jewelled drops, Tert. Cult. Fem. 10, 2.—
disputatio,Quint. 9, 1, 7:
inquisitio,Front. Aquaed. 64; Plin. Ep. 3, 5, 7:
scrupulosa quaedam et anxia in his commentariis, Gell. praef. § 13: locus,Aus. Grat. Act. 24:
cura,Val. Max. 1, 1, 8:
lector,App. M. 9, p. 230, 37:
scrupulosus in deferendis potestatibus celsis,Amm. 30, 9, 3. —Comp.:
fides quorundam,Tert. Spect. 3:
ratio ventorum,Plin. 18, 32, 75, § 325.—Sup.:
cultus deorum,App. de Deo Socr. p. 43, 2.— Hence, adv.: scrūpŭlōsē (acc. to II.), carefully, accurately, diligently, scrupulously:
scrupulose in partes sectā divisionis diligentiā,Quint. 4, 5, 6.—Comp.:
minutius et scrupulosius scrutantur omnia,Quint. 5, 14, 28: scrupulosius tractabo ventos, Plin. 2, 46, 45, § 118.—Sup.: requirant corporis gesticulatorem, Col. praef. § 3.