sectātor — Lewis & Short
sectātor, ōris, m.id.,
lex Fabia, quae est de numero sectatorum,id. ib. 34, 71: num Gabinii comes vel sectator? id. Rab. Post. 8, 21:
puerorum rixantium,Sen. Brev. Vit. 12, 2; cf.:
sectator domi, comes in publico,Tac. A. 4, 68:
habet (Thrasea) sectatores vel potius satellites,id. ib. 16, 22:
multis sectatorum dilapsis,id. ib. 5, 10 fin.:
sectator quaestoris,id. ib. 11, 21.—
hic non tam discipulos quam sectatores aliquot habuit,Suet. Gram. 24; cf. Tac. Or. 34:
cohors sectatorum Aristotelis,Gell. 13, 5, 2:
eloquentiae aut philosophiae sectatores,id. 19, 5, 1; cf. id. 2, 2, 2. —
bonorum operum,Vulg. Tit. 2, 14.