sē-mŏvĕo — Lewis & Short
sē-mŏvĕo, mōvi, mōtum, 2, v. a.,
vos semotae, nos soli,Ter. And. 1, 5, 50:
qui ante voce praeconis a liberis semovebantur,Cic. Har. Resp. 12, 26.—
Strato ab eā disciplinā omnino semovendus est,Cic. Ac. 1, 9, 34:
omnes sententias eorum omnino a philosophiā,id. Fin. 2, 13, 39:
te a curis,Lucr. 1, 51;
for which, also: curā metuque,id. 2, 19:
egestatem ab dulci vitā,id. 3, 66:
verba,Cic. de Or. 3, 5, 19:
voluptatem semovendam esse,id. Fin. 5, 8.— Hence, sēmōtus, a, um, P. a., remote, distant, far removed.
munitiones semotarum partium, Auct. B. Alex. 2, 3: longe semota tuemur,Lucr. 5, 579; 4, 288:
terris semota,Hor. Ep. 2, 1, 21:
semoti prius tarda necessitas Leti corripuit gradum,id. C. 1, 3, 32.—
omnis divum natura Semota ab nostris rebus sejunctaque longe,remote, different, distinct, Lucr. 2, 648:
cura semotu' metuque,id. 2, 19:
semota ab dulci vitā stabilique,id. 3, 66.—Comp.:
quo nihil a sapientis ratione semotius,Lact. 5, 15 med.:
ut eorum disputationes et arcana semotaé dictionis peritus exciperem,i. e. of their familiar conversation, Tac. Or. 2.—* Adv.: sēmōtē, separately, apart, Marc. Emp. 20.