servātor — Lewis & Short
servātor, ōris, m.id..
Olympi,Luc. 8, 171:
cruentus Bebrycii nemoris,watcher, prowler, Stat. Th. 3, 352.—
rei publicae (opp. perditor),Cic. Planc. 36, 89;
patriae,Liv. 6, 17; cf.:
Romulidarum arcis servator, candidus anser,Lucr. 4, 683 Müll.:
mei capitis,Cic. Planc. 42, 102:
mundi,Prop. 4 (5), 6, 37.
salutis,Ov. P. 4, 15, 41.—Absol.:
servatorem liberatoremque acclamantibus,Liv. 34, 50 fin.:
si servasti me non ideo servator es,Sen. Ben. 2, 18, 8; Servator, like the Gr. *swth/r, an epithet of Jupiter, Plin. 34, 8, 19, § 74; Inscr. Grut. 18, 6.—
rigidi honesti,Luc. 2, 389; cf.
foederis,Claud. B. Get. 496.