ullus — Lewis & Short
ullus, a, um;
I gen. ullīus; dat. ulli (gen. sing. ulli, Plaut. Truc. 2, 2, 38), adj. dim. [for unulus, dim. of unus], any, any one (usu. in neg. sentences; corresp. with aliquis in affirmations).
I In negative declarations (so most usually):
neque praeter te in Alide ullus servus istoc nomine est,Plaut. Capt. 3, 4, 58:
nec vobis auctor ullus est nec vosmet estis ulli,id. Curc. 4, 2, 12:
nec ulla deformior species est civitatis quam illa, etc.,Cic. Rep. 1, 34, 51:
nullum, inquam, horum (signorum) reliquit, neque aliud ullum tamen, praeter unum pervetus ligneum,Cic. Verr. 2, 4, 3, § 7:
nullā aliā in civitate ... ullum domicilium libertas habet,id. Rep. 1, 31, 47:
Cluentii nummus nullus judici datus ullo vestigio reperietur,id. Clu. 36, 102:
omnino nemo ullius rei fuit emptor, cui, etc.,id. Phil. 2, 38, 97; cf.:
neminem quidem adeo infatuare potuit, ut ei nummum ullum crederet,id. Fl. 20, 47:
non possum equidem dicere, me ullā in cogitatione, etc.,id. Rep. 1, 22, 35:
neve ipse navem ullam praeter duos lembos haberet,Liv. 34, 35, 5.—After sine:
ut plane sine ullo domino sint,Cic. Rep. 1, 43, 67:
aditus sine ullā facultate navium,Cic. Verr. 2, 5, 3, § 6:
sine ullo maleficio iter per provinciam facere,Caes. B. G. 1, 7; Cic. Off. 2, 11, 40:
negant sapientem suscepturum ullam rei publicae partem,id. Rep. 1, 6, 10:
communis lex naturae, quae vetat ullam rem esse cujusquam, nisi ejus, etc.,id. ib. 1, 17, 27.—
Esp., haud ullus, non ullus, emphat. for nullus: di sciunt, culpam meam istanc non esse ullam,Plaut. Merc. 3, 4, 41:
deinceps explicatur differentia rerum, quam si non ullam esse diceremus, etc.,Cic. Fin. 3, 15, 50; id. Brut. 90, 112; cf.: non ullam rem aliam extimescens, quam, etc., Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 2:
non ille honorem a pueritiā ... non ullum existimationis bonae fructum umquam cogitarat,Cic. Clu. 13, 39; id. Rosc. Am. 44, 128:
virus haud ullum magis noxium est,Curt. 9, 1, 12.—
2 Subst., any one, anybody, etc. (rare but class.): Tr. Quasi non sit intus (erus)! Am. Neque pol est, neque ullus quidem huc venit, Plaut. Rud. 2, 3, 10: nec ulli verbo male dicat, id. As. 4, 1, 55:
numquam ulli supplicabo,id. Rud. 5, 2, 49:
negat se more et exemplo populi Romani posse iter ulli per provinciam dare,Caes. B. G. 1, 8:
nec prohibente ullo,Liv. 5, 40, 4:
ne quam societatem cum ullo Cretensium aut quodam alio institueret,id. 34, 35, 9:
reor non ullis, si vita longior daretur, posset esse jucundior,Cic. Tusc. 1, 39, 94:
nec ullis aut gloria major aut augustior honor,Tac. Or. 12.—
B In questions implying a negation (rare but class.):
est ergo ulla res tanti, aut commodum ullum tam expetendum, ut viri boni nomen amittas?Cic. Off. 3, 20, 82:
an deus est ullus suavis Suaviatio?Plaut. Bacch. 1, 2, 12:
cui nescio an ulla pars operis hujus sit magis elaborata,Quint. 9, 4, 1.—
C In hypothetical clauses:
hunc si ullus deus amaret,Plaut. Bacch. 4, 7, 20:
si ullo pacto ille huc conciliari potest,id. Capt. 1, 2, 28; cf.:
si posset ullo modo impetrari ut abiret,id. Mil. 4, 5, 8:
si ullo modo est ut possit,Ter. Hec. 4, 4, 102:
atqui si tempus est ullum jure hominis necandi, quae multa sunt, etc.,Cic. Mil. 4, 9:
si ulla mea apud te commendatio valuit,id. Fam. 13, 40:
filio meo, si erit ulla res publica, satis, etc.,id. ib. 2, 16, 5:
si ullam partem libertatis tenebo,id. Q. Fr. 3, 1, 5, § 15:
si vero non ulla tibi facta est injuria, sine scelere eum accusare non potes,id. Div. in Caecil. 18, 60.—
II In affirmative clauses (very rare;
perh. not in Cic.): ita fustibus sum mollior miser magis, quam ullus cinaedus,Plaut. Aul. 3, 2, 8; cf. id. Rud. 3, 4, 49:
ultra quam ullus spiritus durare possit,Quint. 8, 2, 17:
dum amnes ulli rumpuntur fontibus,Verg. G. 3, 428:
nam scelus intra se tacitum qui cogitat ullum, Facti crimen habet,Juv. 13, 209.