ut-cumque — Lewis & Short
ut-cumque (-cunq-; ante-class. ut quomque), adv.
(orator) utcumque se affectum videri et animum audientis moveri volet, ita, etc.,Cic. Or. 17, 55:
utquomque animo conlubitumst meo,Plaut. Am. 1, 1, 187:
utquomque in alto ventus est,id. Ep. 1, 1, 47:
utcumque erit, juvabit tamen, etc., Liv. praef. § 3: utcumque esset igitur,id. 32, 9, 11:
utcumque res sese habet,id. 37, 54, 7; 42, 40, 3:
utcumque casura res est,Tac. A. 6, 8:
infelix! utcumque ferent ea facta minores,Verg. A. 6, 822:
utcumque se ea res habuit,Tac. A. 1, 5:
utcumque res postularet,Cic. Fin. 5, 4, 11:
utcumque aut locus opportunitatem daret, aut, etc.,Liv. 21, 35, 2.—
quae dubiis in rebus utcumque tolerata essent, ea non ultra pati,Liv. 29, 15, 1 Weissenb. ad loc.:
gaudentes utcumque compositā cum Philippo pace,id. 31, 15, 10. —So ellipt.:
sed utcumque, seu injuncta seu suscepta foret militia, et eam exhaustam, etc.,however it might be, Liv. 32, 3, 4; 45, 8, 5:
ea quoque temptata utcumque,id. 42, 66, 3:
dum utcumque explicaretur agmen,id. 42, 66, 7:
committendam rerum summam in discrimen utcumque ratus,id. 33, 7, 10:
arduum et impeditum saxis iter primo utcumque tolerabant,Curt. 8, 2, 34:
intellegitur enim utcumque dictum,Quint. 3, 6, 6:
tamen esset (securitas) utcumque tolerabilis,id. 2, 3, 4; 4, 1, 21; 2, 5, 11; Suet. Tib. 11:
adeo difficilis est hominibus utcumque conceptae spei mora,Vell. 2, 67, 1.—
utcumque exaestuat aut deficit mare,Liv. 26, 42, 8:
utcumque defecere mores, Indecorant bene nata culpae,Hor. C. 4, 4, 35:
ibimus, ibimus, Utcumque praecedes,id. ib. 2, 17, 11; cf.:
utcumque mecum vos eritis, libens Insanientem navita Bosporum Temptabo,id. ib. 3, 4, 29.