vătĭus — Lewis & Short
vătĭus, a, um, adj.,
I bent outwards:
(canes) sint cruribus rectis et potius varis quam vatiis,Varr. R. R. 2, 9, 4; hence, of persons with legs bent out wards, bowlegged:
quaesitum est, an balbus et blaesus ... et varus et vatius sanus sit,Dig. 21, 1, 10 fin.; Mart. 12, 70, 1.—Subst.: vătĭa, ae, m., a bowlegged man:
imitari vatias,Varr. L. L. 9, § 10 Müll.; cf. Plin. 11, 45, 105, § 204.