vĕgĕtus — Lewis & Short
vĕgĕtus, a, um, adj.vegeo,
te vegetum nobis in Graeciā siste,Cic. Att. 10, 16, 6:
fessi cum recentibus ac vegetis pugnabant,Liv. 22, 47, 10:
vegetus praescripta ad munia surgit,Hor. S. 2, 2, 81:
nigris vegetisque oculis, valetudine prosperā,Suet. Caes. 45:
vegetior ab inferis recurrit,App. M. 6, p. 181, 32.—Comp.:
vegetior aspectus (tauri),Col. 6, 20.—Sup.:
vegetissimus color conchyliorum,Plin. 21, 8, 22, § 46.—
mens,Cic. Tusc. 1, 17, 41:
sed vegetum ingenium in vivido pectore vigebat,Liv. 6, 22, 7:
tertia pars rationis et mentis,Cic. Div. 1, 29, 61:
libertas,Sen. Hippol. 459:
gustus,keen, Aus. Eph. Ord. Cog. 3.—Sup.:
hoc intervallum temporis vegetissimum agricolis maximeque operosum est,the liveliest, busiest, Plin. 18, 26, 65, § 238.